Sowa śnieżna (Nyctea scandiaca) to duży ptak drapieżny. Ma długość ok. 60 cm, a rozpiętość jej skrzydeł może dochodzić do 160 cm. Pochodzi z Euroazji oraz Ameryki Północnej, gdzie zamieszkuje tundrę. Zimuje na całym Półwyspie Skandynawskim, w środkowej Azji, w tajdze i części północnej Ameryki Północnej (Wielkie Równiny). W Polsce należy do tzw. sów przelotnych. Zimuje bardzo rzadko, a jeśli już to na północy kraju i zazwyczaj są to młode osobniki.

W ubarwieniu sów zaznacza się wyraźnie dymorfizm płciowy, tzn. samica jest nakrapiana, posiada widoczne brązowe paski i plamki, a samiec jest śnieżno biały. Poza tym samica jest znacznie większa od samca. Wszystkie młode początkowo są nakrapiane i są bardziej brązowe od samicy. Nogi sów oraz ich palce są również opierzone. Sowy te mają piękne bursztynowe oczy.

Sowa śnieżna żywi się lemingami, innymi drobnymi gryzoniami, a także ptakami. Może polować 24 godziny na dobę. Jest aktywna zarówno w nocy jaki w dzień.

Opiekun i studenci Sekcji Biologicznej
Koła Naukowego Ekologów ŚWSZ im. Gen. J. Ziętka w Katowicach